سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

گل محمدي 3

گل محمدي 

نوشته شده توسط شفاعتی در 13:42 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

روش‌هاي آماده‌سازي خاك و زمين كاشت گل محمدی و انواع آن


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 12:48 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

گل محمدي 2


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 11:5 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

گل محمدی


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 11:1 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

مديريت تلفيقي آفات محصولات گلخانه اي

از منظر مسايل بهداشتي و كنترل آفات در پرورش گياهان (سبزيجات و يا گل هاي زينتي) در گلخانه يك اصل مهم بايد مد نظر باشد. اينكه گلخانه فضايي كاملاً ايزوله و جدا از فضاي اطراف خود مي باشد. شرايط داخل گلخانه به صورت كامل تحت كنترل و مديريت مي  باشد. اين كنترل ها و مديريت در جهت ايجاد مطلوب ترين شرايط براي رشد و محصول دهي گياه مي باشد


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 10:52 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و نهم مهر 1393

کاشت،داشت و برداشت گل محمدی

مقدمه:
ایرانیان از نخستین کسانی هستند که از گذشته های دور به ویژگی های خوراکی و درمانی گل محمدی پی برده اند. طبق اسناد بین المللی، مبداء تولید گلاب، " ایران" و مبداء تولید اسانس گل محمدی و عصاره گل برگ های تازه، " یونان" ذکر شده است


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 10:49 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393

درخت عناب


مقدمه


اسم علمی : Zizyphus jujuba mill
‌ خانواده : Rhamnaceae Jujub

عناب درختچه ای است با شاخه های کوتاه یا درختی به ارتفاع 6 تا 10 متر ( به ندرت 15 متر ) پوست تنه آن ناهموار چوب آن بسیار محکم و به رنگ قهوه ای است . 
برگهای زیبای آن ساده و قلبی شکل می باشد و در دوطرف شاخه به صورت متناوب قرار دارد. 
برگها در بعضی رقم ها صاف و در بعضی دیگر دندانه دار است . سطزح فوقانی برگ ، سبز تیره و سطح تحتانی آن سبز روشن می باشد . 
در کنار هر دو برگ در خارج وجود دارد که از تغییر کل گوشوارکها حاصل شده است. در عناب دو شاخه وجود دارد تعداد زیادی از شاخه ها خزان کننده و به عبارت دیگر در فصل زمستان همانند برگها از درخت جداشده و به زمین می ریزد. 
برخی دیگر از شاخه ها دائمی بوده و باعث رشد سالانه درخت می شود این شاخه ها که قطورند خود دارای تعدادی شاخه خزان کننده نیز هستند. گلهای عناب دوجنسی هستند و دارای پنج کاسبرگ ، پنج گبرگ ، پنج پرچم و دو برچه می باشند این گلها معطرند و به وسیله حشرات گرده افشانی می شوند تک درختان عناب نیز محصول طبیعی می دهند و این نشانه خودباروری آن است. 
در گلهای عناب پرچم ها بالاتر از کلاله قراردارند و این امر به گرده افشانی کمک می کند. گلدهی و میوه دهی عناب در چند مرحله متوالی صورت می گیرد. 
گلهایی که در اواخر فصل رشد تشکیل می شود زمان لازم را برای تشکیل ، رشد و نمو و رسیدن میوه به دست نمی آورند. 
میوه ها شفت ، بیضوی تا کروی به رنگ قرمز تیره یا متمایل به مشکی ، گوشت میوه سفید و شیرین مزه و خوراکی ، میوه گیاه بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهد. میوه عناب را باید پس از رسیدن کامل در پاییز جمع آوری کرد.
میوه های خشک عناب شبیه خرما است به همین دلیل به آن خرمای چینی نیز می گویند. 
درخت عناب بومی مناطق گرم است که از چندهزار سال قبل در کشورهایی مانند چین و هندوستان کشت شده است. 
عناب در ایران در سواحل دریای خزر ، مینودشت ، کردستان ، گرگان ، خراسان و کرمان به طور خودرو می روید. 
تولید سالانه این میوه در چین 450 هزار تن است که در میزان آن در باغات 290 هزار هکتار عناب در چین به میزان هکتار مرکبات در فلوریدا محاسبه می شود . اگر چه این گیاه در مناطق خشک بهتر با شرایط کنار می آید با این حال هر نوع وضعیت آب و هوایی تحمل می نماید . عناب در هر نوع خاکی پرورش می یابد و نسبت به قلیایی بودن و نمکدار بودن زمین مقاوم است . نیاز به خنکی کمتری دارد اگر چه سرمای شدید را تحمل می کند. 
دوره خفتگی به آن اجازه می دهد که یخبندان های دیر هنگام بهاری و دوره زیادی خفتگی را تحمل کند و فایده زیادی برای زنبورداران دارد. بعضی از گونه ها همه ساله فراوان میوه می دهند . از سوی دیگر کشت عناب کاملاً بی نیاز از مراقبت نیست : 
1- درخت بالقوه باعث بروز علفهای هرز می شود . چون پاجوش ریشه ای آن زیاد است . 
2- در بعضی مناطق آب و هوایی بعضی از میوه ها شکاف بر می دارند و به علاوه قسمتی از میوه ها قبل از رسیدن می پوسند. 
3- میوه عناب میزان بسیاری از مگس های کارئیبی می باشد که در بخشهای محدوده ایالات متحده زندگی می کنند

 


کشت و پرورش درخت عناب


درخت عناب در تمام نقاط ایران می روید ، محصول می دهد و با بیشتر آب و هوای مناطق ایران سازگار است. این درخت در برابر کم آبی بسیار آبی مقاوم می باشد. 
روش تکثیر : 
برای زیاد کردن این گیاه چهار راه وجود دارد : 

1- جابجایی پاجوشها : 
علاوه بر پاجوشها که از کنار درخت می روید، درخت عناب در جستجوی آب شبکه وار ریشه های زیادی می دواند و از ریشه های سطحی ، جوانه هایی می روید و از زمین بیرون می آید . در سال اول به شکل ترکه ای راست و صاف خود نمایی می کند . سال دوم در پایان فصل پاییز که درخت نمو نسبی کرده است، با بریدن ریشه درخت مادر ، نهال را با ریشه از زمین بیرون می آورند در جایی دیگر در گودهایی که پیشتر آماده شده است آن را می نشانند . خاک محل کشت اگر هوموس دار باشد درخت رشد بیشتر خواهد کرد. 
در هر سال یک درخت بزرگ ( درختان مادر ) ، دهها پاجوش قابل جابجایی دارد. 

2- قلمه زدن : از درخت عناب می توان درنیمه دوم اسفند ماه قلمه گرفت . قلمه ها باید از شاخه های جوان یکساله باشد. زمینی را که برای خزانه کاری بر می گزینند. شخم عمیقی ( 30 سانتی متر ) می زنند. سپس جویه ، پشته می کنند. 
قلمه های سی سانتی متری را که بطور اریب ( کج ) بریده شده در کناره پشته ها در زمین فرو می برند . بطوریکه فقط پنج سانتی تر سرقلمه از لبه پشته بیرون و 25 سانتر متر در خاک فرو رفته باشد. فاصله هر قلمه از یکدیگر حدود پنج سانتی تر خواهد بود. پس از کشت قلمه ها ، جویه ها را پر از آب می کنند و زمین قلمه کاری شده باید همیشه مرطوب باشد و مرتب وجین شود. در روشی دیگر ، پس از برگریزان پاییزی و آغاز فصل سرما ، قلمه ها را آماده می کنند ودر جعبه های پر از خاک اره و یا پاکتهایی پلاستیکی که باریک و بلند است و برای همین منظور تهیه کرده اند، قلمه ها را در خاک اره می نشانند و در گلخانه یا جای گرم و مرطوبی می گذارند. قلمه ها تا وقتی که جوانه نزده است ، نیاز به آفتاب ندارد. ولی به محض جوانه زدن باید درهمان درمعرض نور خورشید قرار گیرد تا بتواند به رشد خود بطور طبیعی ادامه دهد. 
قلمه ها در خاک اره مرطوب ریشه می دواند و هر قمله نهالی مستقل خواهد بود. جدا کردن 
قلمه ها در خاک اره کاری بسیار آسان است و ریشه ها سالم می مانند پس از برطرف شدن خطر سرما، یعنی حدود اردیبهشت ماه ، آنها را از گلخانه های بیرون می آورند و به زمین محل کشت انتقال می دهند . قلمه زدن در پاییز یک سال نهال را جلو می اندازد و زودتر درخت به بار خواهد نشست. 

3- خوابانیدن : شاخه های دوساله ای را که از بخش پایینی تنه درخت مادر روییده است می توان خوابانید این کار در فصل پاییز و اواخر زمستان انجام می شود. برای خوابانیدن شاخه درخاک به این ترتیب باید اقدام کرد : آن بخش از شاخه که در زیر خاک قرار می گیرد، وسیله کارد تیزی قبلاً پوست نیمی از شاخه به درازای پنج سانتی متر بریده و برداشته می شود. سپس نزدیک شاخه را گود می کنند و آن را به آرامی می خوابانند و گود را پر از خاک می کنند. سرشاخه را که از خاک بیرون می ماند به یک قیم می بندند تا راست بایستد . از همان محلی که پوست برداری شده است ، درطول بهار و تابستان ریشه های نابجا می روید اسفند سال بعد از آن را از درخت مادر می برند و با ریشه به محل اصلی انتقال می دهند. 

4- کشت بذر عناب : دانه های عناب را گردآوری کرده سیلو می کنند . سپس در بهار می کارند. هسته های عناب رسیده ، هریک می تواند نهالی تولیدکند. روش کشت به این صورت است که در نیمه اول اسفند هسته ها را در ظرفی پر از آب می ریزند و در جای گرمی می گذارند . پس از چند روز که خیس خورد آنها را در زمینی که پیشتر آماده شده است می کارند. همه روزه روی آنها را آب می پاشند . بذرها در نیمه دوم فروردین می رویند. نهالهای دوساله را پس از برگریزان از خزانه به زمین اصلی منتقل می کنند. 

ولی بهترین راه زیاد کردن درخت عناب ،‌ همان جابجایی پاجوشهای ریشه دار است. زیرا مطمئن تر خواهد بود. درخت عناب را معمولاً‌ پیوند نمی زنند زیرا نوع مرغوبتری ندارد. ولی درصورت پیوند زدن ، نهالها زودتر به بار می نشیند. 
فاصله درختان عناب از یکدیگر بسته به این که درخت به چه منظوری کاشته می شده فرق می کند. اگر هدف به دست آوردن میوه باشد باید نهالها چهار تا پنج متر دور از یکدیگر نشانده شوند. ولی اگر برای تهیه چوب مبادرت به درخت کاری کنند، حدود نیم متر تا شصت سانتی متر فاصله کفایت می کند. 
در کشت سنتی درخت عناب را کود نمی دهند ولی برای برداشت محصول بیشتر باید کود داده شود. بهترین کود همان کودهای یک ساله حیوانی می باشد که در پاییز روی زمین می پاشند سپس فاصله بین درختان عناب را شخم می زنند تا کودها با خاک مخلوط شود. در حدود اردیبهشت ماه کمی کود سفیدشکری ( اوره ) نیز مفید است ، که پس از کودپاشی ، آبیاری مفصلی را می طلبد


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 12:26 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و دوم مهر 1393

یک دیدگاه دیگر درباره دریاچه ارومیه

دکتر کردوانی معتقد است با توجه به واقعیت‌های موجود درباره دریاچه ارومیه، تنها راه خشک کردن آن است و تزریق آب به آن نه تنها دریاچه را نجات نمی‌دهد بلکه باعث شوری بیشتر آب‌ها می‌شود. وی معتقد است، چاه‌ها عامل اصلی نابودی این دریاچه بود.

پرویز کردوانی در گفت‌وگو با یلنا با اشاره به وضعیت دریاچه ارومیه طی سال‌های گذشته گفت: در سال 1326 که می‌خواستند میزان آب کشور را محاسبه کنند، ایران را به 6 حوزه آبریز تقسم کردند و دریاچه ارومیه نیز یکی از حوزه‌های آبریز محسوب می‌شد زیرا رودهایی که در آذبایجان شرقی و غربی و اردبیل جریان داشتند به این دریاچه می‌ریختند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 10:52 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و دوم مهر 1393

شور کردن عمدی آب و بحران خشکسالی

بحران آب در کشور به طور کامل توجه مسئولان آب و محیط زیست کشور را به خود جلب کرده و توجه آنان را از بحران دیگری که عبارت از پدیده "شور کردن عمدی آب" است منحرف کرده تا آخرین منابع آب شیرین توسط صنایع و تاسیسات ساختمانی به سرعت تبدیل به آب شور شود.

منابع آب های شیرین که طی هزاران سال در زیر لایحه های سطحی زمین تشکیل شده است و در فلات خشک ایران حداقل درپنج هزار سال گذشته ساکنان این سرزمین را حیات بخشیده است و موجب خلق تمدن شکوهمند ایرانی شده است، طی پنجاه سال اخیر در معرض تخریب های متعدد قرار گرفته است.البته همگان با مهمترین فرآیند تخریب این منابع یعنی حفر دهها هزار حلقه چاه مجاز و غیر مجاز و برداشت بی رویه آب بیش از ظرفیت تجدید پذیری ذخایر آبی آشنا هستند که البته خطر بزرگی برای منابع آبی کشور به شمار می رود.اما بحران بزرگی که در سایه این بحران پنهان مانده است پدیده "شور کردن عمدی منابع آبی" است که متاسفانه مهمترین و در دسترس ترین منابع آب های شیرین شهر های بزرگ را در معرض تهدید و تخریب قرار داده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 10:44 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه بیست و دوم مهر 1393

ماهی تیلاپیا فرصتی برای آبزی پروری یا تهدیدی برای رودخانه‌ها و تالاب‌های ایران؟

سازمان‌های جهانی حفاظت از طبیعت ماهی تیلاپیا را در فهرست ۱۰۰ گونه مهاجم قرار داده است که برای طبیعت بسیار مخرب هستند. اما چه گونه‌ای مهاجم است؟ گونه‌ای که در سنین پایین بالغ می‌شود، تولید مثل زیاد می‌نماید، از منابع غذایی مختلف استفاده می‌نماید، تغییرات شرایط محیطی مانند دما و شوری را به خوبی تحمل می‌کند و در نهایت قادر خواهد بود در رقابت با گونه‌های بومی پیروز شده و بسیاری از آنها را حذف نماید.

ماهی تیلاپیا بومی قاره آفریقا است و برای پرورش ماهی به برخی از کشورها مانند اندونزی ، فیلیپین ، مالزی، چین و ... منتقل شده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شفاعتی در 10:41 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر